<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >
<channel>
<title>فواره</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/</link>
<description>فواره چون بلند شود سرنگون شود</description>
<language>fa</language>
<generator>blogfa.com</generator>
<lastBuildDate>Tue, 30 Sep 2008 11:04:18 GMT</lastBuildDate>
<item>
<title>امید آخرین چیزی است که میمیرد</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-33.aspx</link>
<description> 
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;  چند روز پیش که با یکی از دوستام صحبت میکردم٬ از اینکه تو امتحان فوق لیسانس قبول نشده بود خیلی احساس ناامیدی میکرد. این پست رو به خاطر اون نوشتم: &lt;/P&gt;
&lt;P&gt; &quot; میتوان ثابت قدم بود و سخت هم ثابت قدم بود حتی با علم به اینکه آنچه انجام میدهیم بیهوده است. اما نخست باید بدانیم که کارمان بیهوده است و در همان حال چنان به دنبالش باشیم که گویی نمیدانستیم &quot;.&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;  اغلب در مسیر زندگی احساس میکنیم از رؤیاهایمان سرخورده ایم و امیالمان با حرمان مواجه شده است٬ ولی باز هم باید به داشتن رؤیا ادامه دهیم٬ اگر نه روح ما میمیرد.                                          مبارزه درست٬ مبارزه ای است که به خاطر دلمان میکنیم. مبارزه درست آن است که به خاطر رویاهایمان درگیر آن میشویم . در جوانی٬ آنگاه که رؤیاهایمان با تمام قدرت در ما شعله ور هستند خیلی شجاعیم٬ ولی هنوز راه مبارزه را نمیدانیم. وقتی هم راه مبارزه را می آموزیم٬ دیگر شجاعت آن را نداریم که رویاهایمان را دنبال کنیم. به خود میگوییم رویاهایمان کودکانه است و انجام دادنشان دشوار. ما رؤیاهای خود را میکشیم چون از درگیر شدن در یک مبارزه درست میترسیم.&lt;/P&gt;
&lt;P&gt; وقتی رویاهایمان را رها میکنیم به آرامش میرسیم و مدتی را در آسایش سپری میکنیم. ولی رؤیاهای مرده درون ما میپوسند و فضای زندگی ما را مسموم میکنند. نسبت به همه چیز بی تفاوت میشویم تا وقتی که روزی رویاهای مرده و پوسیده هوا را غیرقابل تنفس میکند .&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Tue, 30 Sep 2008 11:04:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=33</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-33.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>خوابی که امیدوارم تعبیر شود !</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-32.aspx</link>
<description> 
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt; دیشب یکی از همکارای خیلی خوبم خواب دیده بود که من و برادرم در حال ساختن یه مجتمع مسکونی بزرگ هستیم.&lt;/P&gt;
&lt;P&gt; امیدوارم روزی خوابش تعبیر بشه ... !&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sat, 27 Sep 2008 10:43:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=32</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-32.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>همیشه در حال حفظ ظاهر</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-31.aspx</link>
<description>&lt;IMG alt=&quot;حفظ ظاهر&quot; hspace=0 src=&quot;http://i33.tinypic.com/2zqvfx1.jpg&quot; align=left border=0&gt; 
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;حتما&quot; فرد يا افرادي هستند كه شما زياد ازشون خوشتون نمياد (و برعكس)٬ ولي براي حفظ ظاهر بايد يه ارتباط آبكي باهاشون رو حفظ كرد. حتما&quot; تو موقعيتي قرار گرفتين كه اصلا&quot; دوست نداشتين توي مهمونيي حضور پيدا كنين٬ ولي براي حفظ ظاهر مجبور شدين برين و چند ساعتي رو عذاب بكشين يا اينكه مهمون براتون اومده و شما عليرغم ميل باطني تو خونه موندين تا يه وقت به مهمونا برنخوره و به قول معروف حفظ ظاهر كرده باشين. سؤالي كه خيلي وقتا برام مطرح ميشه اينكه آيا حفظ ظاهر كردن خوبه يا نه ؟&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;خود من آدمي نيستم كه فردي منو به اون حد برسونه كه بگم ازش متنفرم يا بدم مياد ولي توي همكارا يا فاميلا (بويژه همكارا) هستند كساييكه دل خوشي ازشون ندارم و جالب اينجاست كه ميدونم كه اونا هم از من خوششون نمياد ولي خوب براي حفظ ظاهر بايد... .       &lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sun, 07 Sep 2008 09:48:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=31</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-31.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>انسانهایی که میمیرند ولی میتوانند زنده بمانند...</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-30.aspx</link>
<description>&lt;IMG alt=&quot;&quot; hspace=0 src=&quot;http://i33.tinypic.com/2hsbzp0.jpg&quot; align=left border=0&gt;از همین کاریکاتور مقابل میشه فهمید در مورد چی میخواهم بنویسم. بله،آدمهایی که میتونستن زنده بمونن ولی زنده نموندند. چند شب پیش(حدود ساعت ۳ شب) یکی از همسایه های ما که مرد جوونی هم بود دچار درد قفسه سینه میشه و بعد چند دقیقه که درد قفسه سینه اش فروکش نمیکنه٬ خونواده اش اورژانس رو خبر میکنن. حدود ۱۵ دقیقه منتظر میشن تا اورژانس بیاد که خبری نمیشه و خونواده اش که میبینن زمان داره از دست میره با کمک یکی از همسایه ها میبرنش بیمارستان. تو راه بیمارستان که بودن میبینن تازه آمبولانس سر خیابونه! چون بیمارستان نزدیک بوده٬ دیگه اونا از نگهداشتن آمبولانس صرف نظر میکنن(که ای کاش این کار رو نمیکردن٬ چون شاید تو اون فاصله ۳-۲دقیقه امدادگرا میتونستند کاری بکنند) و راهشون رو به سمت بیمارستان ادامه میدن که متأسفانه قبل از رسیدن به بیمارستان تموم میکنه. من نمیدونم که طبق استانداردهای بین المللی مدت زمان رسیدن اورژانس بر بالین بیمار چند دقیقه است ولی مطمئن هستم که ۱۵ دقیقه نیست(اون هم تو ساعت ۳ نصف شب!). براستی کی مسئوله؟ </description>
<pubDate>Sat, 16 Aug 2008 11:03:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=30</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-30.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>آغاز بازیهای المپیک 2008 پکن و نمایش خیره کننده چینیها در مراسم افتتاحیه</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-29.aspx</link>
<description>&lt;IMG alt=&quot;نمايي از ورزشگاه موسوم به آشيانه پرنده&quot; hspace=0 src=&quot;http://i37.tinypic.com/2zf5y0h.jpg&quot; align=left border=0&gt;ديروز بازيهاي المپيك ۲۰۰۸ پكن در ساعت ۸ و ۸ دقيقه بعد از ظهر روز هشتم آگوست سال ۲۰۰۸ افتتاح شد . مراسم گشايش بازيها با نمايشي عظيم از رقصهاي سنتي ٬ موسيقي و آتش بازي توأم بود كه حدود ۱۰۰۰۰ نفر اجراي اون رو به عهده داشتند. 
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;ديروز كه داشتم مراسم گشايش این بازيها رو نگاه ميكردم پيش خودم فكر ميكردم روزي ميرسه كه شاهد برگزاري بازيهاي المپيك تو ايران باشيم؟&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sat, 09 Aug 2008 11:24:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=29</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-29.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>شادی و غم</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-28.aspx</link>
<description>شادی را دلیل باش نه شریک                                                                                             غم را شــریک باش نه دلیل                                                                                                    </description>
<pubDate>Mon, 28 Jul 2008 14:38:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=28</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-28.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>خسرو شکیبایی هم رفت</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-27.aspx</link>
<description>&lt;IMG alt=&quot;خسرو شكيبايي&quot; hspace=0 src=&quot;http://i34.tinypic.com/2zyv12a.jpg&quot; align=left border=0&gt;
&lt;P&gt;                                                                                 در غروب جمعه اي كه دلم بدجوري گرفته بود ٬ خبر درگذشت خسرو شكيبايي ٬ حزن اون غروب حزن انگيز رو تكميل كرد.&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;روحش شاد...&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sat, 19 Jul 2008 10:34:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=27</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-27.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>سفر مستندساز آمريكايي به ايران</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-26.aspx</link>
<description>امروز كه همينجوري وبگردي ميكردم به مطلب جالبي در مورد سفر يك مستندساز آمريكايي به ايران٬ گزارش اون در مورد اين سفر و عكسهايي از ايران انداخته برخوردم. &lt;A href=&quot;http://www.ricksteves.com/about/pressroom/rickbio.htm&quot; target=_blank&gt;ريك استيوز&lt;/A&gt; كه مستندهاي زيادي در مورد گردشگري تهيه و بر روي آنتن برده يكي از برنامه هاي اخير خودش رو به ايران اختصاص داده و شرح اين &lt;A href=&quot;http://www.ricksteves.com/about/pressroom/activism/iran.htm&quot; target=_blank&gt;سفر 10 روزه به ايران&lt;/A&gt; رو به تفصيل بيان كرده. ريك استيوز از اين سفر تحت عنوان سفري با چشمان باز ياد ميكنه و اين سفر رو فرصتي مهم براي شناخت مردم و فرهنگ ايران قلمداد ميكنه .                      
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;عكسهايي كه استيوز از اين سفر ۱۰ روزه انداخته خيلي جالب هستند. بخصوص همین عکس پایینی که در گوشه اون نقاشی دیواری با شعار مرگ بر آمریکا دیده میشه و همچنين عكسهايي كه اون در تخت جمشيد انداخته و يا عكسي كه استيوز روي ميز غذاي يه رستوران به دنبال پرچم كشورش ميگرده... . &lt;IMG style=&quot;WIDTH: 502px; HEIGHT: 300px&quot; height=300 alt=&quot;ريك استيوز(نفر سمت چپ)&quot; hspace=0 src=&quot;http://i38.tinypic.com/20z4b49.jpg&quot; width=485 align=baseline border=0&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;  عكسهاي استيوز رو در لينكي جداگونه(همين پايين) گذاشتم ٬ حتما&quot; ببينيد:                         &lt;A href=&quot;http://www.ricksteves.com/plan/destinations/beyond/iran.htm&quot; target=_blank&gt;مشاهدات استيوز از سفرش به ايران&lt;/A&gt;      و       &lt;A href=&quot;http://www.ricksteves.com/news/travelnews/0806/iran_slideshow.htm&quot; target=_blank&gt;Rick&apos;s Iran Slideshow&lt;/A&gt; &lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Tue, 15 Jul 2008 08:33:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=26</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-26.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>قهرماني اسپانيا در رقابتهاي يورو 2008 و ناكامي مجدد آلمانهاي مغرور در كسب جام</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-25.aspx</link>
<description>&lt;IMG alt=&quot;جشن قهرماني تيم ملي فوتبال اسپانيا در رقابتهاي يورو2008&quot; hspace=0 src=&quot;http://i30.tinypic.com/23lo8wg.jpg&quot; align=left border=0&gt;همونطور كه ديشب شاهد بودين تيم ملي فوتبال اسپانيا با غلبه بر تيم آلمان و با اقتدار كامل قهرمان رقابتهاي يورو ۲۰۰۸ شد.  حتما&quot; شنيدين كه يكي از جذابيتهاي ورزش فوتبال اينكه هميشه قرار نيست تيمي كه بهتر و زيباتر بازي كرده برنده مسابقه باشه ؛ ولي در مسابقه ديشب حق به حقدار رسيد و تيمي كه هم قشنگ تر بازي كرده بود و هم موقعيتهاي بيشتر گلزني رو خلق كرده بود به مقام قهرماني دست يافت. ۲ تا عكس جالب از اين مسابقه هم در ادامه مطلب گذاشتم.</description>
<pubDate>Mon, 30 Jun 2008 08:00:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=25</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-25.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>حضور رضا كيانيان در برنامه دو قدم مانده به صبح و سوالات بي ربط مجري برنامه</title>
<link>http://favvareh.blogfa.com/post-24.aspx</link>
<description>ديشب داشتم برنامه &lt;A href=&quot;http://tv4.irib.ir/2ghadam/moarefi.htm&quot; target=_blank&gt;دو قدم مانده به صبح&lt;/A&gt; رو نگاه ميكردم. به نظرم اين برنامه يكي از جالب ترين برنامه هاييكه براي مخاطبين خاص خودش ميتونه جذابيت زيادي داشته باشه ولي متأسفانه ساعت پخش اون خيلي بده . ديشب مهمان اين برنامه هنرمند توانا و دوست داشتني رضا كيانيان بود . نميدونم تا حالا پاي مصاحبه ها و صحبتهاي رضا كيانيان نشستين يا نه؟ صحبتاش هميشه به دل ميشينه و براي انواع مخاطبش چيزي براي ارائه و ياد دادن داره... . رضا كيانيان تأليفاتي هم در زمينه بازيگري داره و علت دعوتش هم به اين برنامه ٬ معرفي و نقد اين كتابها بود. 
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;ولي متأسفانه مجري برنامه ظاهرا&quot; يادش رفته بود كه چرا رضا كيانيان رو به اين برنامه دعوت كرده و با طرح مداوم سوالات خارج از موضوع (طرح سوالاتي در مورد تـئاتر خياباني)هم وقت برنامه رو گرفت و هم صداي رضا كيانيان رو درآورد. آخر سر هم كه صحبتهاي كيانيان به جاي اصلي و كليدي رسيده بود با اعلام اينكه وقت برنامه تمام شده هم توي ذوق رضا كيانيان زد و هم توي ذوق بينندگان.&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sun, 29 Jun 2008 12:17:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=favvareh&amp;postid=24</comments>
<dc:creator>favvareh</dc:creator>
<guid>http://favvareh.blogfa.com/post-24.aspx</guid>
</item>
</channel>
</rss>
